Γνωρίζοντας τη Ρωσία Ταξίδια Φύση

Η λίμνη Μπαικάλ, η μεγαλύτερη φυσική δεξαμενή γλυκού νερού του πλανήτη

Η λίμνη, που είναι μια από τις μεγαλύτερες του πλανήτη μας, βρίσκεται στο νότιο-ανατολικό τμήμα της Σιβηρίας, η επιφάνεια της, 31700 τετρ.χλμ., είναι σε υψόμετρο 456 μ. από την επιφάνεια της θάλασσας και το βαθύτερο σημείο της είναι 1642 μέτρα. Εκτείνεται σε μήκος 636 χλμ. με μέγιστο πλάτος 79,5 χλμ και ακτογραμμές 2000 χλμ.

Ο όγκος του νερού ξεπερνά τα 23,5 χιλιάδες κυβικά χιλιόμετρα και τροφοδοτείται από πάνω από 1100 ποτάμια και ρυάκια που υπάρχουν σε μια έκταση 570 χιλιάδων τετραγωνικών χιλιόμετρων ενώ εκρέει ένας μόνο ποταμός, ο Ανκαρά.

Η περίοδος δημιουργίας της λίμνης δεν έχει προσδιοριστεί ακριβώς, Μερικοί επιστήμονες μιλανε για πριν από 25 έως 35 εκατομμύρια χρόνια. Το βέβαιο είναι ότι η προέλευση της είναι τεκτονική λογω της σεισμογενούς περιοχής που βρίσκεται σε συνεχή σχεδόν δραστηριότητα μικρής έντασης.

Το νερό περιέχει πολύ λίγα μεταλλικά στοιχεία, παρά πολύ οξυγόνο και ελάχιστα οργανικά στοιχεία. Η παρουσία ενός καβουριού που τρέφεται αποκλειστικά με οργανικά στοιχεία, επιτρέπει τη διατήρηση του νερού σε μεγάλη καθαρότητα, και μάλιστα σε ορισμένα σημεία την παρατήρηση του βυθού σε βάθος μέχρι και 40 μέτρα.

Η θερμοκρασία του νερού είναι χαμηλή, δεν έχει ξεπεράσει ποτέ τους 23 βαθμούς Κελσίου. Σε ορισμένα σημεία, ακόμα και το καλοκαίρι δεν ξεπερνά τους 10 βαθμούς στην επιφάνεια ενώ σε βαθύτερα στρώματα είναι γύρω στους 4.

Η λίμνη παγώνει συνήθως στις αρχές Ιανουαρίου και παραμένει παγωμένη μέχρι τις αρχές Μαΐου. Το πάχος του πάγου φτάνει το ένα μέτρο ενώ σε ορισμένα σημεία και τα δυο μέτρα. Ο πάγος είναι εξαιρετικά διαυγής λογω της καθαρότητας του νερού ενώ  παρατηρούνται ρήγματα στα ίδια σημεία κάθε χρόνο, πλάτους μέχρι τρία μέτρα και μήκους μέχρι 30 χιλιόμετρα, που επιτρέπουν στα ψάρια να μην υποφέρουν από έλλειψη οξυγόνου.

Είναι ευνόητο ότι ένας τέτοιος όγκος νερού δεν μπορεί παρά να επηρεάζει αρκετά σοβαρά το κλίμα. Έτσι ο χειμώνας έρχεται δυο εβδομάδες περίπου αργότερα από ότι στην ευρύτερη περιοχή, είναι πιο ήπιος, αλλά και το καλοκαίρι είναι δροσερότερο. Η ηλιοφάνεια είναι μεγαλύτερη ακόμα και από τις περιοχές του νότου. Η μέση θερμοκρασία αυξάνει συνεχώς τα τελευταία χρόνια.

Λογω του ότι όλη η περιοχή είναι σεισμογενής, υπάρχει μια έντονη σεισμική δραστηριότητα. Συνήθως το επίκεντρο είναι σε βάθη 12 έως 20 χιλιόμετρων, κυρίως στο κεντρικό τμήμα της λίμνης καθώς και στο ανατολικό.

Το οικοσύστημα της λίμνης περιλαμβάνει ανεπτυγμένη πανίδα και χλωρίδα. Πάνω από 2600 είδη υδρόβιων ζώων από τα οποία περίπου τα μισά είναι ενδημικά. Επίσης 236 είδη πτηνών. Στην ευρύτερη περιοχή συναντά κανείς αρκούδες, αλεπούδες, λύκους, αγριόχοιρους και αλλά.

Τα δάση αποτελούνται βασικά από έλατα, κέδρους, πεύκα αλλά και άλλα που, λογω της ποικιλίας τους είναι αδύνατο να περιγραφούν σύντομα.

Ένας ομοσπονδιακός νόμος προστατεύει το μοναδικό αυτό οικοσύστημα από οικολογικής πλευράς με έμφαση στη αποφυγή μόλυνσης του περιβάλλοντος και τη λαθροθηρία.

Η περιοχή έχει αναπτυγμένη τουριστική υποδομή για την υποδοχή επισκεπτών  από όλον τον κόσμο.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *